X
تبلیغات
بررسی اشعار آثار استاد شجریان

پیام نسیم

۷

داریوش پیر نیاکان : تار

جمشید عندلیبی : نی

مرتضی اعیان : تنبک

                                                                                         A

۱      ای صبا نکهتی از خاک ره یــار بــیار

                                             بــبر انــدوه دل و مـژده ی دلـدار بــیار      درآمد ابوعطا

۲      نکته ی روح فزا از دهن دوست بگو

                                             نامه ی خوش خبر از عالم اسرار بیار     درآمد ابوعطا

ـــ      تا معطر کنم از لطف نسیم تو مشـام

                                             شــمـه یـی از نــفـحــات نـــفس یار بیار        ـــــ

۳      به وفای تو که خاک ره آن یار عزیزت

                                             بــی غــبـاری کــه پـدید آید از اغیار بیار    درآمد ابوعطا

۴      گردی از رهگذر دوست به کوری رقیب

                                             بــهر آسـایـش ایــن دیده ی خون بار بیار      حجاز  

ـــ      خامی و ساده دلی شیوه ی جانبازان نیست

                                             خـــبـری از بـــر آن دلـــبـر عـــیـار بــیار        ـــــ

۵      شکر آن را که تو در عشرتی ای مرغ چمن

                                              بـه اسیــران قــفس مــژده ی گـلزار بیار       حجاز

ـــ      کام جان تلخ شد از صبر که کردم بی دوست

                                             عشـوه یی زان لـب شیرین شکر بار بیار        ـــــ

۶      روزگاری ست که دل چهره ی مقصود ندید

                                              ســـاقـیـا ! آن قـــدح آیــنــه کـــردار بـیار       حجاز

ـــ      دلق حافظ به چه ارزد به می اش رنگین کن

                                             وانگهش مست و خراب از سر بازار بیار       ـــــ

                                                                                       { حافظ-غزلیات}       

۱      دلــبر بـرفت و دلشدگان را خبـر نــکرد

                                             یـاد حریف ِ شهر و رفیـقِ سـفر نــکرد          کرد بیات

ـــ      یا بخت من طریق مروت فرو گذاشــت

                                             یــا او بـه شــاهـراه طــریقت گذر نکرد          ـــــ

۲      گفتم مگر به گریه دلش مهربان کنـم

                                             چون سخت بود در دل سنگش اثر نکرد         کرد بیات فرود به شور

ـــ      شوخی مکن که مرغ دل بی قرار من

                                             سودای دام عاشقی از سر به در نـکرد          ـــــ

ـــ      هر کس که دید روی تو بوسید چشم من

                                              کــاری کـه کرد دیـده مـن بی نظر نکرد          ـــــ

ـــ      من ایستاده تا کنمش جان فدا چو شمع

                                              او خود گذر به ما چو نسیم سحر نکرد          ـــــ

                                                                                        {حافظ-غزلیات}

                                                                         B

۱      خوش آن ساعت که دیدار تِه وینم      کــمنــــد عــنبـریـن تـار تـِه ویــنم

         نــویــنه خــرمـی هـــرگــز دل مــو     مـــگر آن دم کـه رخسار تِه وینم          دشتستانی

 

۲       غــم عـالـــم هـمه کـردی به بارم      مگر مولوک مست سر به قطارم

          مهارم کردی و دادی بــه ناکــس      فــزودی هـر زمـان باری به بارم         دشتستانی

 

۳       نــسیمی کــه از بــنِ آن کـاکل آیو       مرا خوش تر ز بـوی ســنبل آیـو

         چو شو گیرم خیالت را به آغوش        ســـحر از بــسـترم بــوی گل آیـو        دشتستانی

 

۴       فـــلک کــــی بــشـنوه آه و فـغانم        بـه هـر گردش زنه آتش به جانم 

         یک عمری بگذرونم با غم و درد       بــــه کـــام دل نــــگـرده آســمونم         دشتستانی

 

۵       نمی دونم دلم دیوونـه ی کیســت       اســـیر نــرگس مـستونه ی کیست

         نمــی دونـــم دل ســرگشته ی مو       کجا می گرده و در خونه ی کیست        دشتستانی

                                                                { بابا طاهر-دیوان اشعار-دو بیتی ها}  

۱      دل از من بـــرد و روی از مــن نهان کرد

                                              خدا را ! بـــا که این بازی توان کرد                  دیلمان

۲      شـــــب تنـــهایــی ام در قـــصد جــان بود

                                              خـــیالش لـــطف هـای بـی کران کرد                  دیلمان 

ـــ     چـــرا چـــون لالــه خـــونین دل نـــباشــم

                                              کــه بـــا من نرگس او سر گران کرد                  ــــــ

ـــ     کــه را گـــویم کـه بـــا این درد جانــسوز

                                              طــــــبیبـم قــــصد جـــــان ناتوان کرد                  ــــــ

ـــ     بدان سان سوخت چون شمعم که بر من

                                               صـــراحی گـــریه و بــربط فغان کرد                  ــــــ

۳      صـــبا گــر چــاره داری وقت وقت است

                                               کــــه درد اشـــتیاقـــم قـصد جان کرد                دیلمان

ـــ      مــــیان مـــهربــــانان کـــی تــوان گفت

                                               کــــه یـــار ما چنین گفت و چنان کرد                 ــــــ

ـــ      عــــدو بـــا جــــان حــــافـظ آن نکردی

                                               کـــه تیر چشــــم آن ابرو کمان کـــرد                ــــــ  

                                                                                                              {حافظ-غزلیات}

      

     

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 22 آذر1390ساعت 20  توسط پوریا | 

سرو چمـان

                               ۶  

اجرای آمریکا

داریوش پیر نیاکان : تار

جمشید عندلیبی : نی

مرتضی اعیان : تنبک

                                                               A

۱.الف    نه طریق دوستان است و نه شرط مهربانی                                        ۱.الف .درآمد ماهور

۱. ب                                        که به دوستان یک دل سر دست بر فشانی       ۲.ب . گشایش

۲          دلم از تو چون نرنجد که به وهم در نگنجد

                                               کـه جواب تلخ گویی تو بـدین شکر دهانی          داد

۳          نـفسی بیــا و بــنشین سـخنی بـگو و بشنو

                                               کــه بـه تشنــگی بـمردم بــر آب زنـدگـانی          داد

 ـــ       غم دل  به کس نگویم که بگفت رنگ رویت

                                               تـو به صـورتم نـگه کن که سرایرم بدانی          ــــ

۴         عـــجبت نیـایـد از مــن سخنــان سوزنـا کم 

                                              عجب است اگر نسوزم چو بر آتشم نشانی       خاوران اشاره به عراق

۲         دل عـــارفان ربـــودند و قـرار پــارسایـان

                                     همه شاهدان به صورت ، تو به صورت و معانی           فیلی

۱         نه خلاف عهد کردم که حدیث جز تو گفت                           

                                               همــه بـر ســر زبـانند و تو در میان جانی          حصار

ــــ        اگــرت بـه هــر کـه دنـیا بدهند حیف باشد

                                               و گرت بـه هـر چه عقبـی بـخرند رایگانی            ـــــ

ــــ        تــو نــظیر مــن بــبینی و بدیل من بگیری 

                                               عوض تو من نیابم که به هیچ کس نمانی            ـــــ

ــــ       نه عجب کمال حسنت که به صد زبان بگویم

                                                کــه هنــوز پیش ذکـرت خجلم ز بی زبانی           ـــــ

۴        مده ای  رفیق ! پنــدم کــه نـظر بر او فکندم   

                                                تو میان مــا نـدانی کـه چه می رود نهانی           گردانیه

۵،۳     مزن ای عدو ! به تیرم که بدین قدر نمیرم                                              ۳. نیشابورک

                                                خــبرش بـگو کــه جـانت بدهم به مژدگانی          ۵. عراق، گردانیه

ـــ        بت من چه جای لیلی که بریخت خون مجنون

                                                اگــر ایـن قمـر بــبینی و گر آن سمر ندانی            ـــــ

۶         دل دردمــند ســعدی ز مــحبت تــو خـون شد

                                              نه به وصل می رسانی نه به قتل می رهانی     گردانیه فرود به ماهور

                                                                                        { سعدی-دیوان اشعار-غزلیات}   

         

                                  

+ نوشته شده در  سه شنبه 22 آذر1390ساعت 19  توسط پوریا | 
                                                       سرو چمـان

                                 ۶

اجرای سوییس

داریوش پیر نیاکان : تار

جمشید عندلیبی : نی

مرتضی اعیان : تنبک

                    

                                                                                      A

۱      خوش است خلوت اگر یار ، یار من باشد

                                                    نه من بسوزم و او شمع انجمن باشد        در آمد ماهور    

۵،۲    من آن نـگین سلیـمان به هیـچ نســتانم                                                 ۲- گشایش

                                                   کـه گـاه گـاه بـر او دسـت اهرمن باشد        ۵- خاوران

۳     روا مـدار خـدایــا ! که در حریـم وصـال

                                                    رقیب محرم و حرمان نصیب من باشد         داد

۴     همـای گو مفکن سایـه ی شرف هرگز

                                                   در آن دیار که طوطی کم از زغن باشد       خاوران

ـــ     بیان شوق چه حاجت که سوز آتش دل

                                                توان شناخت ز سوزی که در سخن باشد          ـــــ

ـــ     هوای کوی تو از سـر نمی رود ، آری

                                                 غریب را دل ســر گشـته بـا وطـن بـاشد           ـــــ

ـــ      به سان سوسن اگر ده زبان شود حافظ

                                                چو غنچه پیش تواش مهر بر دهان باشد          ـــــ

                                                                                                                             {حافظ-غزبیات}


                                                             B

ـــ       خوش است خلوت اگر یار ، یار من باشد

                                                    نه من بسوزم و او شمع انجمن باشد          ــــ

ـــ       من آن نـگین سلیـمان به هیـچ نســتانم

                                                     کـه گـاه گـاه بـر او دسـت اهرمن باشد          ــــ

ـــ       روا مـدار خـدایــا ! که در حریـم وصـال

                                                     رقیب محرم و حرمان نصیب من باشد          ــــ

۱      همـای گو مفکن سایـه ی شرف هرگز

                                                    در آن دیار که طوطی کم از زغن باشد        شکسته

۲      بیان شوق چه حاجت که سوز آتش دل

                                                 توان شناخت ز سوزی که در سخن باشد        شکسته

۳       هوای کوی تو از سـر نمی رود ، آری

                                                  غریـب را دل ســـر گشـته بـا وطـن بـاشد       شکسته

 ـــ       به سان سوسن اگر ده زبان شود حافظ

                                                   چو غنچه پیش تواش مهر بر دهان باشد          ـــــ

                                                                                                                            {حافظ-غزبیات}

 ۱      ای که مهجوری عشاق روا می داری

                                                  عاشقان را  ز برِ خویش جدا می داری       در آمد افشاری

۴،۲    تشـنه بــادیه راهــم به زلالی در یـاب                                               ۲.در آمد افشاری

                                                 به امیدی که در این ره به خدا می داری     ۴.جامه دران  

۳      دل ربودی و بِحِل کردمت ای جان!لیکن

                                                 به از این دار نگاهش که مرا می داری        جامه دران

۵      ســاغر مـا که حــریفان دگـر می نوشند

                                                 مـــا تــحمل نکنــیم ار تـو روا می داری         عراق

۶      ای مگس ! عرصه ی سیمرغ نه جولانگه توست

                                             عِرض خود می بری و زحمت ما می داری         عراق

۷      تو به تقصیر خود افتادی از این در محروم

                                                از کـــه مــی نالی و فریـاد چرا می داری        عراق

ـــ     حــافظ از پادشــهان پــایه به خدمت طلــبند

                                                سـعی نــابرده ، چــه امــیدِ عطا می داری         ـــــ

                                                                                                         {حافظ-غزبیات}

 

۸     غمم بی حد و دردم بی شماره               فغان کین چاره و درمان نداره         قرایی

۹     خــداوندا ! نــدونـه نـاصح مـو               کــه فریــاد دلــم بــی اختـیــاره      بوسلیک فرود در ماهور  

                                                                                 { بابا طاهر-دیوان اشعار-دو بیتی ها}

+ نوشته شده در  سه شنبه 22 آذر1390ساعت 19  توسط پوریا | 
با سلام..

ادامه ی فعالیت این وبلاگ منوط به صدور مجوز از شرکت محترم دل آواز می باشد...

مکاتباتی با این شرکت محترم انجام گرفته و در خواست بنده مطرح شده ، پاسخی دریافت کردم مبنی بر اینکه این مسئله باید با شخص استاد مطرح گردد و ایشان اجازه ی ادامه ی این کار را به بنده بدهند...

منتظر کسب اجازه از ایشان هستم....

دلیل عمده ی نیمه تمام ماندن این وبلاگ ،عذاب وجدان اینجانب در مورد این مسئله که برخورد شرکت دل آواز که حق نشر تمام آثار استاد را دارند، با این وبلاگ چه خواهد بود.. احساس نیاز به بودن منبعی با این مضمون در خود من بسیار زیاد بود و همین امر دلیل راه اندازی این وبلاگ بوده ولی به دلایل ذکر شده صلاح دید این موضوع و حق تصمیم گیری در این مورد بی شک با شرکت دل آواز بوده و هست و تائید صحت و درستی مطالب مسئله مهم و حساسی است که از صلاحیت بنده خارج است و من با استناد به کتاب هزار گلخانه آواز و مشورت با یکی از اساتید اهل فن این کار را آغاز کردم  ...دوست داشتم اگر قرار است کاری صورت گیرد ، دقیق ، بدون اشکال و با آرامش خاطر باشد از این رو خود را موظف به کسب اجازه از شرکت دل آواز دیدم تا دوستانی که قصد استفاده از این وبلاگ را دارند با آسودگی خاطر از مطالب ذکر شده استفاده کنند ...

از همه ی همراهان مهربانم تشکر می کنم

شاد باشید

پوریا

+ نوشته شده در  یکشنبه 22 اسفند1389ساعت 16  توسط پوریا | 
شاید باور نکنید امروز بی دلیل بعد از 5 ماه سری به این وبلاگ خاک گرفته زدم...اصلا انتظار پیامی نداشتم ولی وقتی همین چند پیام کوتاه اما پر محبت دیدم..تصمیم گرفتم یه خونه تکونیه حسابی کنم و کارم و ادامه بدم تا به انجام برسه....

واقعا از لطف همه ی شما سپاسگزارم

دوستتون دارم.

پوریا

+ نوشته شده در  شنبه 21 اسفند1389ساعت 18  توسط پوریا | 
 هنوز هست کسی که سری به این وبلاگ میزنه یا نه نمی دونم...به هر حال شرمنده تمام دوستان شدم که نتونستم کامل کنم...چی بگم که خیلی دل شکسته شدم من و وبلاگم مدت هاست که تنها موندیم....

شادم می کنید اگر کمکم کنید که تلاشی که آغاز کردم و به انجام برسونم....

پوریا

+ نوشته شده در  چهارشنبه 24 شهریور1389ساعت 1  توسط پوریا | 

دســتان   

   ۵       

 گروه عارف

آهنگساز و سرپرست گروه : پرویز مشکاتیان

همنوازان آواز (روی الف) : پرویز مشکاتیان ، داریوش پیر نیاکان

همنوازان آواز (روی ب) : جمشید عندلیبی ، اردشیر کامکار

                                                                                  A    

 ۱          از در در آمدی و من از خود به در شدم  

                                                        گویی از این جهان به جهان دگر شدم           در آمد 

۲          گوشم به راه تا که خبر می دهد ز دوست 

                                                       صــاحب خــبر بیامد و من بی خبر شدم            زابل 

۳          گــفتـــم بــبینمش مــگــرم درد اشـــتـیـاق 

                                                     ســـاکن شـــود بــدیدم و مـشتاق تر شدم            مویه  

۴          چـــون شــبنـم افـــتاده  بــودم پیش آفتاب 

                                                    مــهرم بـه جان رسید و به عیوق بر شدم            زابل    

۵          دســتم نــداد قـــوت رفــتـن بــه پیش یـار

                                                    چـــنـدی بـه پای رفتم و چندی به سر شدم           حصار

۶          تــا رفــتــنش بــبیــنم و گـــفتنش بشـنوم                                                   پس حصار اشاره

                                                از پــای تـــا بـه سـر هـمه سمع و بصر شدم         به مویه و فرود 

۷          من چشم از او چگونه توانم نگاه داشت

                                               کـــه اول نــــظــر بـــه دیــدن او دیــده ور شدم         مخالف

۸          او را خـــود الـتفــات نبودش به صید من

                                                مـــن خــــویشـــتن اســـیر کــمـند نـــظر شـدم         مخالف

۹          گوینـد روی سرخ تو سعدی که زرد کرد

                                                اکـــسیر عشـــق بــر مســـم آمــیخت زر شدم         منصوری فرود 

                                                                                      { سعدی-دیوان اشعار-غزلیات}  

B      

۷،۱        دوش دور از رویت ای جان جانم از غم تاب داشت                                     ۱.مثنوی مخالف  

                                                   ابــر چشمم بر رخ از سودای تـو سیلاب داشت      ۷. رجز

۸،۲        نــه از تفــکرعقـــل مســـکین پـــایگاه صبـــر دیــد                                      ۲. مثنوی مخالف 

                                                   نــه از پریشانی دل شوریده چشــم خواب داشت      ۸. رجز

ـــــ          کــــوس غـــارت زد فــراقت گـــرد شــهرستـان دل

                                                  شحنه ی عشق ات سرای عقل در طبطاب داشت        ــــــ

۳           نـــقش نـــامت کـــرده دل محـــراب تـــسبیح وجــود

                                                   تــا سحــر تسـبیح گویان روی در محراب داشت      مثنوی مخالف

۴           دیـــده ام مــی جســـت گــفتندم نــبینی روی دوست

                                                   عـــاقبت مـــعلوم کـــردم کــاندرو سیماب داشت       مخالف فرود

۵          روزگـــار عشـــق خــوبــان شــتهر فائق می نمود  

                                                    بـــاز دانــــستم کـه شـهد آلوده زهر ناب داشت            مویه

۶         سـعدی این ره مشکل افتاده است در دریای عشق

                                                    اول آخـــر در صـــبوری انــدکی پــایـاب داشت             منصوری

                                                                                  { سعدی-دیوان اشعار-غزلیات} 

۹         مــی بـرزند ز مــشرق شمع فـــلک زبــانه

                                                 ای ســاقی صبـوحی درد می شــبانه                 رجز

۱۰      عــقــلم بــــدزد لـختــی چــند اخـــتیار دانش

                                                 هـــوشـم ببر زمانی تا کی غم زمانه                 رجز

۱۱       گــر سـنـگ  فتنه بارد فرق منش سپر کن

                                                  گــر تیـغ طـعنه آید جان منش نشانه                رجز

ـــ         گر می به جان دهندت بستان که پیش دانا

                                               ز آب حــیــات بــهتــر خـاک شرابخانه                 ـــــــ

ـــ         آن کــوزه بــر کـفــم نـه که آب حیات دارد

                                               هــم طــعم نــار دارد هم رنگ نار دانه                ـــــــ

ـــ         صــوفی چگونه گردد ، گرد شراب صافی

                                               گــنجــشک را نــگنجد عنقا در آشیانه                ـــــــ

ـــ         دیــوانــگـان نــترســند از صـولت قیامت

                                               بشکیبد اسب چوبین از سیف و تازیانه              ـــــــ

۱۲      صوفی کنج خلوت ،سعدی و طرف صحرا

                                               صــاحب هـــنر نـگیرد بر بی هنر بهانه               رجز 

                                                                                         { سعدی-دیوان اشعار-غزلیات}

+ نوشته شده در  جمعه 9 اسفند1387ساعت 10  توسط پوریا | 

                                    نوا (مرکب خوانی)

                           ۴

گروه عارف

محمد فیروزی: بربط

جمشید عندلیبی: نی

اردشیر کامکار: کمانچه.قیچک

ار‌ژنگ کامکار: تنبک

بیژن کامکار: دف

منصور سینکی: تار.بم تار

پرویز مشکاتیان: سنتور

همنواز آواز: محمد موسوی

                                                                                    A   

۱          بگــــذار تــــا مـــــقابل روی تــو بگــذریم 

                                                  دزدیــده در شـــمایل خـوب تو بنگریم           درآمد نوا

۲          شوق است در جدایی و جوراست در  نظر

                                                  هم جور به که طاقت شـوقت نیاوریم            گردانیه

۶          روی ار به روی ما نکنی حکم از آن توست    

                                                   بازآ که روی در قدمــانت بگسـتریم           عشاق قرچه 

۴.الف     ما را سری است با تو که گر خلق روزگار                                       ۴ الف: گَوِشت

۴.ب                                        دشمن شوند و سر برود هم بر آن سریم          ۴ب:بیات راجع    

۵٬۳      گفتی ز خاک بیشترند اهل عشق من                                                ۳.نیشابورک نغمه 

                                               از خــاک بیشتر نه که از خاک کـمتریم          ۵.بیات راجع

۷          ما با توایم و با تو نه​ایم نیست بوالعجب

                                               در حلقه​ایم با تــو و چون حلقه بر دریم           رضوی

۸         نه بوی مهر می​شنویم از تو ای عجب

                                                 نه روی آن که مهر دگر کس بپروریم           رضوی

۹         از دشمنان برند شکایت به دوستان

                                            چون دوست دشمن است شکایت کجا بریم          شهناز

۱۰       ما خود نمی​رویم دوان در قفای کس  

                                             آن مــــی​بــرد که مـا به کمـند وی انــدریم          شهناز

۱۱       سعدی تو کیستی که در این حلقه کمند

                                             چـــــنـدان فــتاده​انــــد که مــا صید لاغریم         فرود در شور

                                                                                            { سعدی-دیوان اشعار-غزلیات} 

                                                                                                                                           

                                                            B

۱          مـــا گـدایـــان خــیل سلطانیم                  شــــهربنـد هــوای جــانانیم        نهفت

۲          بــــنده را نـــام خویشتن نبود                 هـر چه ما را لقب دهند آنیم        نهفت

۳          گــر بــرانــند و گـر ببخشایند                  ره بـــه جــای دگر نمی​دانیم        نهفت               

۴          چـون دلارام مــی​زند شمشیر                 ســر ببازیم و رخ نگردانیم        نهفت

۵          دوستان در هوای صحبت یار                 زر فشانند و ما سر افشانیم       نهفت

ــ           مر خــداوند عـقل و دانش را                 عـیب ما گو مکن که نادانیم       ـــــــ 

۶          هــر گلی نو که در جهان آید                  ما به عشقش هزار دستانیم     نهفت

۷          تنگ چشمان نظر به میوه کنند               مــا تمـــاشا کـــــنان بستانیم     نهفت

۸          تو به سیمای شخص می نگری              مــا در آثـــار صنــع حیرانیم     نهفت

۹          هر چه گفتیم جز حکایت دوست              همه عــــالم به هیچ نستانیم      درآمد ابوعطا

۱۰        ســـعـدیا بــی حضور صحبت یار             همــه عـالم بـه هیچ نستاتیم       درآمد ابوعطا

                                                                      { سعدی-دیوان اشعار-غزلیات}

 

۱.الف       غم زمانه خورم یا فراق یار کشم                                          ۱.الف:درآمدی بر بیات ترک 

۱.ب                                         به طاقتی که ندارم کدام کار کشم        ۱.ب:قطار

۳          نه قوتی که توانم کناره جستن از او

                                        نه قدرتی که به شوخیش در کنار کشم         قطار

۲          نه دست صبر که در آستین عقل برم

                                        نـــه پــای عـقـل که در دامن قرار کشم        قطار

ـــ         ز دوستان به جفا گشت مردی نیست

                                        جــفای دوست زنم گرنه مـــردوار کشم        ـــــــ

۴         چو می توان به صبوری کشید جور عدو

                                        چـــرا صـبور نـــباشم که جور یار کشم        جامه دران

۵         شراب خورده ی ساقی ز جام صافی وصل

                                        ضـرورت اســت که  درد سر خمار کشم       رهاب

۶         گلی چو روی تو گر در چمن به دست آید

                                        کـــمین دیــده سعـــدیش پیش پـــای کشم       رهاب ورود به سه گاه

                                                                                           { سعدی-دیوان اشعار-غزلیات}

۷         الـــهی !آتـــش عشقـم به جان زن          شرر زآن شعله ام بر استخوان زن       درآمد بر سه گاه

۸         چو شمعم بر فروز از آتش عشق           در آن آتـــش دلــم  پــروانه سان زن      اشاره به مویه

۹         هـــزاران غــم به دل اندوته دیرم           بــــه  ســـینه آتـــشی افــروته دیــرم       مویه

۱۰       به یـــک آه ســحر گاه از دل تنگ           هـــزاران مـــدعی را ســـوته دیــرم       زابل فرود به نوا

                                                                                 {بابا طاهر-دیوان اشعار-دو بیتی ها}                                                                                                  

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه 15 آذر1387ساعت 9  توسط پوریا | 

                 سرعشق(ماهور)                             

                             ۳

پرویز مشکاتیان : سنتور

محمد موسوی : نی                                                        

                                                                                A  

۱          هزار جهد بکردم که سر عشق بپوشم

                                           نبود بر سر آتش میسرم که نجوشم            در آمد ماهور  

۲          به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم

                                       شمایل تو بدیدم نه عقل ماند و نه هوشم          گشایش                             

۳         حکایتی ز دهانت به گوش جان آمد

                                          دگر نصیحت مردم حکایتی ست به گوشم         شکسته

۴         مگر تو روی بپوشی و فتنه باز نشانی

                                          که من قرار ندارم که دیده از تو بپوشم           خاوران

۵         من رمیده دل آن به که در سماع نیایم

                                          که گر به پای در آیم به در برند به دوشم          دلکش  

۶         بیا به صلح من امروز در کنار من امشب

                                      که دیده خواب نکرده است از انتظار تو دوشم        قرچه  

۷         مرا به هیچ بدادی و من هنوز بر آنم

                                          که از وجود تو مویی به عالمی نفروشم           رضوی

ـــ         به زخم خورده حکایت کنم ز دست جراحت

                                         که تندرست ملامت کند چو من بخورشم             ـــــــ      

۸        مرا مگوی سعدی طریق عشق رها کن

                                        سخن چه فایده گفتن چو پند می ننیوشم             رضوی فرود به ماهور

۹        به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل

                                        که گر مراد نیابم به قدر وسع بکوشم              فرود ماهور

                                                                                            { سعدی-دیوان اشعار-غزلیات} 

 

                                                            B

۱          بود درد مو و درمونم از دوست       بـود وصل مو و هجرونم از دوست  

            اگر  قصـابم از تن واکره پوست       جدا هرگز نگـرده جـونم از دوسـت      نیریز

 

۲          خوشا آنان که سودای تو دیـرن       کـه سـر پـیوسـته در پـای تو دیرن 

            بـه دل دیـــرم تـمـــنای کـسـانـی       کـــه انــدر دل تـــمـنـای تـــه دیـرن       بوسلیک  

 

۳         گـلی که خـم بدادم پیـچ و تابش        بــه آب دیــــده گـونــــم دادم آبــش 

           بــه در گــاه الــهی کـی روا بی        گــل از مـو دیـگـری گــیره گلابش      نوعی درآمد بر ماهور

 

۴         خداوندا! مو بیزارم از این دل        شو و روزان در آزارم از ایـن دل

           ز بـس نـــالیدم از نــالـیدن دل        ز مو بستون که بی زارم از این دل           داد

                                                                                               { بابا طاهر-دیوان اشعار-دو بیتی ها}

 

۱        در هـــــوایــت بـی قــرارم روز و شـب         ســر زپـایـت بــر نـدارم روز و شـب       مثنوی

۲        روز و شب را هم چو خود مجنون کنم         روز و شب را کی گذارم روز و شب       مثنوی

۳        جــان و دل مـی خواســتی از عاشـقان         جـان ودل را مـی سـپارم روز و شب      مثنوی

۴        تــا نـیـابـم آنــچه در مــغـز مـن اسـت           یــک زمــانی سـر نخارم روز و شب      مثنوی

۵        تــا کــه عشـــقـت مـطـربـی آغاز کرد           گـــاه چـنـگـم گـــاه تــارم روز و شب      مثنوی

ــ        مـی زنـی تـــــو زخـمـه و بــر مــیرود           تــا به گردون زیر و زارم روز وشب       ـــــ

ــ        سـاقی یی کـردی بشــر را چـل صبوح          زان خــمیر انــدر خـمـارم روز و شب       ـــــ 

۶       ای مــهـار عـاشـــقـان در دســت تــو           در مـــیـان ایــن قــطـارم روز و شـب      مثنوی 

ــ        مـــی کشــم مســـتـانــه بـارت بی خبر         هـمچــو اشــتر زیــر بـارم روز و شب       ـــــ 

ــ        تــا بـنـگشــایــی  بــه قـنـدت روزه ام          تــا قـــــیـامــت روزه دارم روز و شب       ـــــ

ــ       چــون به خـوان فـضـل روزه بشـکنم         عـــــیـد بـاشــــد روزگـــارم روز و شب       ـــــ

ــ        جـــان روز و جــان شـب ای جان تو         انــــــــتـظـارم انـــــــتـظـارم روز وشب       ـــــ

ــ        تــا بـه ســـالــی نیستــم موقوف عید         بــــــا مـــه تــو عــیـد وارم روز و شب       ـــــ

۷       زان شبی که وعده کردی روز وصل        روز و شــب را مـی شمارم روز و شب      مثنوی

۸        بـس که کشت مهر جانم تشنه است        ز ابـــر دیــده اشــک بــارم روز و شـب      مثنوی

                                                                                          {مولوی-دیوان شمس-غزلیات}       

                      

 

                                                                                                   

                                                         

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 13 آذر1387ساعت 4  توسط پوریا | 

آستان جانان

۲

پرویز مشکاتیان : سنتور

ناصر فرهنگ فر : تنبک

A

 ۱         کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد

                                            یک نکته از این معنی  گفتیم و همین باشد         در آمد بیات ترک

۲          ازلعــل تو گــر یــابم انگشــتری زنــهار

                                           صــد مـــلک سـلیمانم در زیـر نگـین  باشد             جامه دران

۷٬۳      غـمناک نباید بود از طعن حسود ای دل                                             ۳. جامه دران

                                           شـاید کـه چـو وا بـینی خـیر تو در این باشد        ۷.  جامه دران 

۴         هر کو نکند فهمی زین کلک خیال انگیز

                                          نقشـش به حرام ار خود صورتگر چین باشد          داد

۵         جام می و خون دل هر یک به کسی دادند

                                         در دایــره ی قســـمت اوضـاع چــنین بــاشد          شکسته

۶         در کـار گـلاب و گـل حکم ازلی این بود

                                        کـه ایـن شاهد بـازاری و آن پـرده نشین باشد        شکسته

۹         آن نیست که حافظ را رندی بشد از خاطر

                                        کـه ایـن سابقه ی پـیشین تا روز پسـین بـاشد        داد و فرود  

                                                                                                        {حافظ-غزلیات}    

 

۱۰        سـری دیـرم کـه سـا مونـش نـمی بو     غـمی دیـرم کـه پـایانش نـمی بو

            اگـر  بـاور  نـداری  سـوی  مـن  آی     ببین دردی که درمانش نـمی بو         شهابی

 

۱۱       خوش آن ساعت که یار از در درآیو       شـو هجران و روز غـم سـر آیو

           زدل بیرون کنم جان را به صد شوق       هـمی واجـم کـه جایـش دلبـر آیو          قطار

 

                                                             { بابا طاهر-دیوان اشعار-دو بیتی ها}

 

 

                                                           A&B

 

۱۲        سـینه مــالامال درد است ای دریغا مرهمی

                                         دل زتـنهایـی به جـان آمد خـدا را همـدمی         کرد بیات

 

۱۳        چشــم آسـایش کـه دارد از سپـهر تیـــزرو

                                               سـاقیـا! جـامی بـه مـن ده تـا بیاسـایم دمی            کرد بیات

 

۱۴       زیرکی را گفتم این احوال بین خندید و گفت:

                                               صعب روزی بوالعجب کاری پریشان عالمی          حزین فرود به شور

 

ـــ         سوختیم در چاه صبر از بهر آن شمع جگل

                                               شاه ترکان فارغ است از حال ما کو رستمی            ــــــ

 

۳       در طریق عشقبازی امن و آسایش بـلاست

                                        ریـش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمی        حزین فرود

 

۲        اهـل کـام و نـاز در کـوی رنـدی راه نـیست

                                               رهروی باید جهان سوزی،نه خامی بی غمی          عشاق

 

۱      آدمـی در عـالم خـاکـی نـمی آیـد بـه دســت

                                              عـالـمـی دیـگر ببـایـد سـاخـت وز نـو آدمــی            عشاق

 

ـــ       خیز تا خاطر بر آن ترک سمرقندی دهیم

                                              که از نسیمش بوی جـوی مولیـان آیـد همــی            ــــــ  

 

۴      گریه حافظ چه سنجد پیش استغنای عشق

                                     کـه انـدر این طوفـان نمـاید هفـت دریا شبنمی        سلمک فرود

                                                                                            

                                                                                                           {حافظ-غزبیات} 

 

۵       دلا از دســـت تنـهایی بـجانم         ز آه نــالــه خــود در فـغـانم

        شـبــان تــار از درد جــدایــی         کـنـد فـریـاد مـغز استخونوم                           درآمد شور

 

 

۶       عزیزون از غم و درد جدایی         به چشمونم نمونده روشنایی

          گـرفتارم به دام غربت و درد         نـه یـار و همـدمی نه آشنایی                         دشتستانی

     

 

 

۷         فـلک کـی بـشـنـوه آه و فـغــونـم             بـه هر گردش زنه آتش به جونم

           یک عمری بگذرونم با غم و درد             بـه کــام دل نـگــرده آســمــونــم            دشتستانی

   

۸         نـمـی دونـم دلـم دیــوونه کیـست              اسـیـر نـرگـس مـستـونه کـیست

           نـمـی دونـم دل ســر گشــته مـــو               کجا می کـرده و در خونه کیست           دشتستانی

 

۹         دلـی دیـرم کـه بـهـبـودش نمی بو           سخن ها می کرم سودش نمی بو

         به بادش می دهم نش می برد باد             در آتـش مـی نـهم دودش نـمی بو          دشتستانی

 

۱۰       بود درد مو و درمونم از دوست               بود وصل مو و هجرونم از دوست

           اگـه قـصابم از تن و اکره پوست             جـدا هرگز نـگرده جونم از دوست           دشتستانی

 

۱۱       مـــو آن آزرده بــــی خـانـمـانــــم             مو آن محنت نصیب سـخت جانم

           مو آن سر گشته خوارم در بیابون            کـه هـر بـادی وزه پـیشش دوانم            دشتستانی

                

 

۱۲      بـه صـحـرا بـنگرم صحرا تو وینم             بـه دریـــا بـنـگرم دریـا تو وینم

          بـه هر جا بنـگرم کوه و در ودشت             نـشـان از قـامـت رعـنا تو وینم             دشتستانی

 

 

۱۳     مـو کـه افـسـرده حـالـم چون ننالم              شـکسـته پـروبـالـم چـون نـنـالم

         هـمـه گـویـند فـلانـی! نـالـه کـم کن             تـو آیـی در خـیـالــم چــون نـنالم             دشتستانی

 

 

۱۴     بـــه آهــی گنبـــد خـضرا بســوجم              فلک را جمله سر تا پا بسوجم

         بسـوجـان ارنـه کــارم را بــساجـی              چـه فرمـایی بساجی یا بسوجم              دشتستانی

 

 

۱۵   غـــم عشــقــت بیـابون پـرورم کرد              هـوای وصـل بـی بـال و پـرم کرد

        بـه مـو گـفتی صبوری کن صبوری             صبوری طرفه خاکی بر سـرم کرد           دشتستانی فرود

                          

             

                                                                           { بابا طاهر-دیوان اشعار-دو بیتی ها}                                                                                                                                                                                                                

                                                                          

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 22 اردیبهشت1387ساعت 4  توسط پوریا | 

 

 

 

                                               بیداد           

                                ۱                                   

گروه عارف وشیدا-----سرپرست گروه :پروز مشکاتیان

 هم نواز آواز روی( الف):پروز مشکاتیان

 هم نواز آواز روی( ب):استاد بیگچه خانی

                                                                              A       

۱          یاری اندر کس نمی بینیم ٬یاران را چه شد؟

                                          دوستی کی آخر آمد دوستداران را چه شد؟            بیداد

۲          آب حیوان تیره گون شد٬خضر فرخ پی کجاست؟

                                          خون چکید از شاخ گل٬ابر بهاران را چه شد؟          بیداد 

۳            کس نمی گوید که یاری داشت حقّ دوستی

                                          حق شناسان را چه حال افتاد٬یاران را چه شد؟       بیات راجع  

۴          لعلی از کام مروت بر نیامد سالهاست

                                          تابش خورشید و سعی باد و باران را چه شد؟        عشاق 

۵          شهرِ یاران بود وخاک مهربانان این دیار

                                        مهربانی کی سر آمد؟شهریاران را چه شد؟            عشاق قرچه 

۷          گوی توفیق وکرامت در میان افکنده اند

                                        کس به میدان در نمی آید٬سواران را چه شد؟         شوشتری 

۶         صد هزاران گل شکفت وبانگ مرغی بر نخاست

                                              عندلیبان را چه پیش آمد؟هزران را چه شد؟     بیداد٬شوشتری

 ۸          زُهره سازی خوش نمی سازد٬مگر عودش بسوخت

                                       کس ندارد ذوق مستی٬مِیگُساران را چه شد؟           شوشتری

۹           حافظ اسرار الهی کس نمی داند خموش

                                     از که می پرسی که دورِ روزگاران را چه شد؟          شوشتری فرود

                                                                                                            به همایون  

                                                                                                               { حافظ ـ غزلیات }              

                                                           ‌‌

                                               ‌‌‌‌‌‌  B

۱          باغبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش

                                    بر جفای خارِ هجران صبر بلبل بایدش              درآمد همایون  

۲          ای دل اندر بند زلفش از پریشانی مَنال

                                    مرغ زیرک چون به دام افتد تحمل بایدش          درآمد همایون

۳          رند عالم سوز را با مصلحت بینی چه کار 

                                    کار ملک است آنچه تدبیر و تأمل بایدش            چکاوک

۴          تکیه بر تقوا و دانش در طریقت کافری ست

                                    راهرو گر صد هنر دارد توکل بایدش                ادامه چکاوک

۵          با چنین زلف و رخش بادا نظر بازی حرام

                                   هر که روی یاسمین و جعد سنبل بایدش             بیداد

۶          نازها زان نرگس مستانه اش باید کشید

                                   این دل شوریده تا آن جعد و کاکل بایدش            بیات راجع 

۷           ساقیا در گردش ساغر تعلل تا به چند

                                   دور چون با عاشقان افتد تسلسل بایدش           عشاق

۸          کیست حافظ تا ننوشد باده بی آواز دوست

                                   عاشق مسکین چرا چندین تحمل بایدش           عشاق فرود

                                                                                                  به قرچه  

                                                                                                { حافظ ـ غزلیات }

                                                 ‌B

۹              دلم رمیده شد وغافلم منِ درویش

                                    که آن شکاری سر گشته را چه آمد پیش          قرچه

۱۰ ٬الف     چو بید یر سر ایمان خویش می لرزم                                    ۱۰ الف  قرچه

۱۰ ٬ب                          که دل به دست کمان ابرویست کافر کیش          ۱۰ ب    رضوی

۱۲         خیال حوصله ی بحر می برد هیهات

                                  چه هاست در سر این قطره ی مُحال اندیش          حسینی

۱۳          بنازم آن مژه ی شوخ عافیت کش را

                                  که موج می زندش آبِ نوش بر سرِ نیش             حجاز یتیمک

۱۴          ز آستین طبیبان هزار خون بچکد

                                   گَرَم به تجربه دستی نهند بر دلِ ریش                  کرد بیات

۱۵          به کوی میکده گریان وسر فکنده روم

                                   چرا که شرم همی آیدم ز حاصل خویش              کرد بیات

۱۶          نه عمر خضر بماند نه ملک اسکندر 

                                   نزاع بر سر دنییِ دون مکن درویش                  حزین

۱۷         بدان کمند نرسد دست هر گدا حافظ

                                   خزانه یی به کف آور ز گنج قارون بیش            شوشتری

                                                                                                    فرود  

                                                                                         { حافظ ـ غزلیات }                

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 24 دی1386ساعت 1  توسط پوریا | 
توضیح اینکه:

۱)شماره هایی که در کنار هر یک از ابیات آمده است نشانگر ترتیب قرائت آن ابیات در کاست مربوطه ٬توسط استاد می باشد. 

۲)از آنجایی که اشعاری که استاد خوانده٬به طور کامل نوشته شده است٬علامت(ــ) در کنار برخی ابیات به مفهوم عدم قرائت آن بیت شعر توسط استاد می باشد.

۳)شماره های ابیاتی که با حروف (الف و ب) مشخص شده اند٬به این معنی اند که ٬استاد آن ابیات را دو بار پشت سر هم و هر بار آن را در گوشه یی خاص خوانده اند.

+ نوشته شده در  شنبه 22 دی1386ساعت 2  توسط پوریا | 
در این قسمت جهت آشنایی شما عزیزان با دستگاه های موسیقی ایرانی٬به هفت دستگاه اصلی موسیقی ایرانی که هر یک شامل تعدادی ردیف و گوشه هستند ٬به طور مختصر اشاره می کنیم:

۱.ماهور................................................................................................................................

در آمد٬گشایش٬داد٬حصار ماهور٬فیلی٬ماهور صغیر٬نیشابورک٬بوسلیک٬نصیر خانی٬طوسی٬دلکش٬عراق٬حزین٬راک هندی٬راک کشمیر٬راک عبدالله و.....

۲.نوا....................................................................................................................................

درآمد٬گردانیه٬نغمه٬بیات راجع٬عراق٬نهفت٬تخت طاقدیس٬شاه خطایی و.....

۳.راست پنجگاه......................................................................................................................

در آمد٬زنگوله٬نغمه٬ترانه روح افزا٬بیات عجم٬بحر نور٬پنجگاه و.....

۴.همایون..............................................................................................................................

درآمد٬چکاوک٬شوشتری٬لیلی ومجنون٬طرز٬نی داوود٬بیداد٬بختیاری و....

مقام های همایون:

۱.اصفهان:در آمد٬بیات راجع٬سوز و گداز٬مثنوی...

۲.شوشتری:گوشه ی شوشتری٬شوشتری منصوری...

۵.چهار گاه............................................................................................................................

درآمد٬زابل٬مویه٬مخالف٬شکسته مویه٬رجز٬منصوری٬حُدی٬پهلوی و.....

۶.شور..................................................................................................................................

درآمد٬کرشمه٬سلمک٬قرچه٬رضوی٬حسینی و....

مقام های شور:

۱.ابو عطا:درآمد٬رامکلی٬حجاز٬چهارپاره٬خسروشیرین٬گبری٬بیات کرد و...

۲.ترک:درآمد٬جامه دران٬دوگاه٬شهابی٬قطار٬روح الارواح٬مثنوی و...

۳.افشاری:در آمد٬جامه دران٬عراق٬قرايی٬رهاب٬مثنوی و...

۴.دشتی:دشتی٬درآمد٬دشتستانی٬حاجیانی٬گیلکی٬غم انگیز٬دیلمان و...

۷.سه گاه.............................................................................................................................

درآمد٬زابل٬مویه٬شکسته مویه٬مخالف٬مغلوب٬مثنوی و.....

 

+ نوشته شده در  جمعه 21 دی1386ساعت 8  توسط پوریا | 
                                       به نام شما مردم حق شناس

با سلام خدمت شما عزیزان..

این وب لاگ با هدف بررسی تخصصی آوازهای استاد شجریان راه اندازی گردیده..

در اینجا اشعار آلبوم های حضرت استاد به همراه دستگاه و گوشه ی خوانده شده در اختیار شما مهربانان گرامی قرار خواهد گرفت.....

 

                                                                                   با آرزوی شاد ترین روزها برای شما

                                                                                                     پوریا

+ نوشته شده در  جمعه 21 دی1386ساعت 6  توسط پوریا |